117,ပုထုဇဉ်လူတှေသည်၊ရဟန်းသံဃာတော်တှေနဲ့ကှာခြားလှပါတယ်။အဲဒီလောက်နဲ့ဆိုအဖြေအားလုံးကိုရှာလို့ရတယ်။ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ပုထုဇဉ်လူတှေက ရွေနဲ့ငှေ တှေကိုအလိုရှိကြတယ်။ဒါပေမယ့်ရဟန်းတက်မယ့်လူတှေအဖို့တော့၊ရွှေနဲ့ငှေတှေကိုစွန့်လွတ်ပစ်ရတယ်။စွန့်လွတ်ပစ်တယ်ဆိုတာကအလိုမရှိရဘူး၊ဒါကြောင့်မို့တကယ်လို့များရွေနဲ့ငှေကိုအလိုရှိအုံးမယ်ဆိုရင်၊ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်နဲ့ညီတဲ့ရဟန်းသံဃာတော်တှေမဟုတ်တော့ဘူး။
တရားစခန်းတှေသည်၊တရားတော်တှေကိုနားမလည်ဘူး။
မမွင်နိုင်တဲ့အန္တရယ်သည်(ဘာလဲဆိုတော့)တရားတော်တွေကိုနားမလည်တဲ့အရာတွေပဲ။
115,မြွင်လို့မရတဲ့အန္တရယ်ထဲက၊တစ်ခြားအန္တရယ်ထက်ကြီးတာက၊ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုပြီးနားလည်ခဲ့တဲ့သူတှေက၊ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမြတ်စွာဘုရားရဲ့သာသနာကို၊ကိုးကှယ်တယ်လို့ထင်တယ်။ဒါပေမယ့်အမှန်အတိုင်းရှိတဲ့၊တရားတော်တှေကိုနားမလည်ဘူး။ဒါကြောင့်မိုမြတ်စွာဘုရားရဲ့အဆုံးအမ တှေကိုနားမလည်ရင်မှားယွင်းတဲ့အရာဘက် ကိုအားလုံးလိုက်ပါသွားတယ်။အပြစ်ရှိတာကိုအပြစ်ရှိမှန်မမွင်ပဲနဲ့၊ွမတ်စွာဘုရားရဲ့သာသနာတော်ကိုပျက်စီးအောင်၊ဝိုင်းဝန်းပြီးလုပ်ဆောင်ကြတာနဲ့တူတယ်။
,မြတ်စွာဘုရားရဲ့တရားဓမ္မတွေကိုနားလည်သဘောပေါက်မှသာလျှင်၊မြတ်စွာဘုရားရဲ့သာသနာတော်ကို၊တည်တံ့ခိုင်မြဲအောင်ပြုစုစောင့်ရှောက်လို့ရနိုင်မယ်။
အမြင်မှားမှုတွေကိုအမြန်ဆုံးစွန့်လွတ်ဘို့သင့်တယ်။
အမြင်မှားခြင်းရဲ့အပြစ်တွေသည်၊မြတ်စွာဘုရားရဲ့အဆုံးအမတွေကိုဖျက်စီးနေတယ်။
တကယ်လို့ကောင်းမှုရဲ့အကျိုးကိုမြင်ရင်၊စောင့်ဆိုင်းဖို့ဖြစ်နိုင်အုံးမလာ။
ဘယ်သူကမှ၊မမြင်သိနိုင်တဲ့အသေးစိတ်ကိလေသာတရားတွေကို၊မြတ်စွာဘုရားကဟောပေးသွားခဲ့တယ်။
110,ကိလေသာတဏှာသည်ဘယ်လောက်လေးနက်သလည်းဆိုတာကို၊မြတ်စွာဘုရားတစ်ပါးကလွဲလို့၊ဘယ်သူကသိမှာလဲ။လူတွေမမြင်နိုင်တဲ့အရာ၊နောက်ဘယ်အရာကမလိုက်ဖက်ဘူး၊မသင့်တော်ဘူးဆိုတာ၊မြတ်စွာဘုရားကအဲဒီအရာသည်၊မသင့်တော်တဲ့အရာပဲလို့ဆုံးမသွားတယ်။ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့၊မသင့်တော်တဲ့အရာကိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့်၊ကိလေသာတဏှာတွေတိုးပွားလာရေးကိုဖြစ်စေတယ်။
တကယ်လို့တရားတော်တွေကိုနားလည်သဘောပေါက်မှုများလာမယ်ဆိုရင်လူကောင်းတွေလည်းများလာမယ်။
109,မသိမှုတွေနဲ့အပေါ်ယံလောက်မှာပဲပြသ်သနာတွေကိုဖြေရှင်းမယ်ဆိုရင်အဲလိုဆိုမအောင်မြင်နိုင်ဘူး။ဒါပေမယ့်မြတ်စွာဘုရားရဲ့အမှန်အတိုင်းရှိတဲ့တရားတော်တွေကိုနားလည်သဘောပေါက်ရင်၊နားလည်မှုတွေတိုးတက်ခိုင်မာလာပြီးလူကောင်းတွေတိုးပွါးလာတာနဲအမျှ၊မကောင်းတဲ့သူတွေလျှောနည်းလာလိမ့်မယ်တိုင်းပြည်အတွက်လည်းတိုးတက်ခိုင်မာလာမယ်။
ပညာသည်အားလုံးသောကောင်းမှုကုသိုလ်ဘက်ကိုခေါ်ဆောင်သွားတယ်။,
108,ကကုသိုလ်သည်ကောင်းခြင်းမဂ်လာဖြစ်ပြီး၊အကုသိုလ်သည်မကောင်းခြင်းအမဂ်လာဖြစ်တယ်။တကယ်လို့ပညာကနားလည်မှုမှန်၊အမြင်မှန်စွာနဲ့ဘယ်အရာကအကျိုးရှိတယ်ဆိုတာကိုသိနိုင်စွမ်ရှိတဲပညာဆိုလို့ရှိရင်ပညာကကောင်းမှုကုသိုလ်အားလုံးဘက်ကိုလမ်းညွန်သွားတယ်။တကယ်လို့များ၊နားလည်သဘောပေါက်၊မှန်ကန်မှုတိုးပွာလာသည်နှင့်အမျှ၊တိုင်းပြည်မှာရှိတဲ့လူတွေသည်မကောင်းဆိုးဝါးမှုတွေကိုတိုးပွားလာအောင်မလုပ်တော့မှာသေချာတယ်။