အမှန်တရားေတွကိုနားလည္လာလေ​ေလ၊ဘဝမွာစိတ္ခ်မ္းသာမႈပိုၿပီးရွိလာလေ​ေလပဲ။

135,ပညာသည္နားလည္မႈမှန္ၿပီးအျမင္လည္းမှန္တဲ့အတြက္‌ေျကာင့္ေကာင္းေသာအရာျဖစ္တယ္။မ​ ​ေကာင္းမႈသည္မ​ ​ေကာင္းတဲ့အရာျဖစ္တယ္။တကယ္လို့တေန့တာဘဝမွာ၊အမှန္တ်ရားကိုနားလည္သေဘာေပါက္ႏိုင္မယ္ဆိုရင် ​​ေမွးတဲ့ေန့ကစၿပီး၊ေသတဲ့ေန့အထိ၊ဘဝမွာ၊သာယာမႈေပ်ာ္ရြင်မှု​ေတွပိုမ်ားလာမယ္။

ၿငိတြယ္ျခင္းသည္ဆင္းရဲဒုကၡကိုသာေပး‌ေစတယ္။

134,ဘယ္ေလာက္ပဲပစၥည္းဥစၥာ၊ေရြ၊ေငွရတနာေတွအ‌ေျမာက္အမ်ားႀကီးရိွေနပါေစ၊ဆင္းရဲေသာက ​ေတွရိွနေ​ေသးတယ္။အဲဒါဆိုရင္ဆင္းရဲေသာကရွိရတာ၊ၿငိတြယ္တဲ့အတြက္‌ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။တကယ္လို့မ်ားၿငိတြယ္ျခင္းအားလံုးေတွကို၊စြန႔္လႊတ္ႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္၊ဆင္းရဲေသာက ​ေတွမရိွေတာ့မွာေသခ်ာတယ္။ဒါေပမယ့္ဘယ္အရာမဆို၊ၿငိတြယ္မႈေတွရိွေနသေရႊ့ေတာ့ဆင္းရဲေသာက ​ေတွြဖစ္လာအံုးမွာပဲ။

တကယ္လို႔လကၡဏသေဘာတရားေတြကိုမသိရင္၊အကုသိုလ္တရားေတြအားလံုးကိုဘယ္လိုနည္းနဲ့မွၿငိမ္းသတ္လို႔မရႏိုင္ဘူး။

133,အကုသိုလ္တရားေတြသည္၊သတ္ရခက္ျပီး၊ေသဖို့လည္းခက္တယ္၊ဖ်က္စီးရခက္တဲ့မ်ိဳးေစ့တစ္မ်ိဳးပဲ။တကယ္လို့ပညာကိုတိုးတက္ေအာင္မသင္ၾကားမစုစည္းခဲ့ရင္၊အကုသိုလ္ရဲ့လကၡဏသေဘာတရားေတြကိုလည္းသိဖို႔မလြယ္ဘူး။တရားေတာ္ေတြကိုနွစ္နွစ္ကာကာေလးေလးနက္နက္နွင့္၊မွန္မွန္ကန္ကန္မသိရင္၊နားမလည္ရင္၊အကုသိုလ္တရားအားလံုးကိုဘယ္လိုမွျငိမ္းသတ္လို့မရနိုင္ဘူး။

တရားေတာ္ေတြကိုမနာၾကားေလေလ၊မသိမႈေတြပိုမိုမ်ားလာေလေလ။

132,ေလာကမွာမသိမႈေတြအမ်ားႀကီးရိွတဲ့အတြက္‌ေၾကာင့္၊ျမတ္စြာဘုရားရဲ့အဆံုးအမတရားေတာ္ေတြကိုနာၾကားရျခင္းျဖစ္တယ္။တကယ္လို့ျမတ္စြာဘုရားရဲ့အဆံုးအမေတြကို၊မနာၾကားရဘူးဆိုရင္၊မသိမွုေတြပိုပိုၿပီးမ်ားလာမယ္။ေနာက္ၿပီးေတာ့သံသရာထဲမွာဘယ္ေလာက္အၾကာႀကီးဆက္ၿပီးထပ္ေနရအံုးမွာလည္းဆိုတာကိုဘယ္သူမွမသိဘူး။

နားလည္သေဘာေပါက္မွန္ကန္တဲ့သူရိွမွ၊ျမတ္စြာဘုရားရဲ့သာသနာေတာ္တိုးတက္လာမယ္။

131,ဗုဒၶုျမတ္စြာဘုရားရဲ့အဆံုးအမတရားေတာ္ေတြကိုနားလည္သေဘာေပါက္မႈမွန္တဲ့သူရိွခဲ့ရင္တိုးတက္လာမယ္။ဒါေပမယ့္ျမတ္စြာဘုရားရဲ့အဆံုးအမစကားေတြကိုနားလည္ေအာင္မေလ့လာမသင္ျကားဘူးဆိုရင္၊ျမတ္စြာဘုရားရဲ့သာသနာေတာ္လည္း၊တိုးတက္လာမွာမဟုတ္ဘူး။နားလည္သေဘာေပါက္မႈ ာေတြမွားရင္၊ပိုၿပီးေတာ့ဖ်က္စီးရာဖ်က္စီး‌ေၾကာင္းကိုေရာက္ေစတယ္။

ပညာရိွတဲ့သူသည္အကုသိုလ္မျဖစ္ေပၚဘူး။

130,ေလာကမွာမေကာင္းတဲ့သူေတြအမ်ားႀကီးရိွတာေသခ်ာတယ္။ဒါေပမယ့္ပညာရိွတဲ့ပုဂၢိုလ္အတြက္ေတာ့သူမ်ားေတြအကုသိုလ္ျဖစ္ေပၚေနရင္ေတာင္၊ကိုယ္ကိုတိုင္ကအကုသိုလ္မေကာင္းမႈေတြမျဖစ္ေပၚေအာင္က်ိဳးစားလို႔ရတယ္။

က်င့္ႀကံမႈအမွား‌ေတြကိုမစြဲလန္းနဲ႔၊ပါအက်ိဳးကိုမွမျဖစ္ေပၚေစဘူး။

129,တကယ္လို႔မွားတဲ့လမ္းျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္မက်င့္ႀကံမလုပ္ရဘူး။ပါ‌ေျကာင့္လဲဆိုေတာ့၊ဘာအက်ိဳးကိုမွမျဖစ္ေပၚေစနိုင္တဲ့အျပင္၊အဲဒီက်င့္ႀကံမႈမွားေနရင္၊မွားတဲ့အစြဲအလမ္းေတြတိုးပြါးလာမယ္။

နားလည္သေဘာေပါက္မႈရိွျွခင္းသည္ျမတ္စြာဘုရားရဲ့သာသနာေတာ္ကိုေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္သည္။

128, ျမတ္စြာဘုရားရဲ့အဆံုးအမအမွန္အတိုင္းရိွတဲ့တရားေတာ္ေတြကိုေလ့လာသင္ၾကားၿပီးနားလည္ဖို႔အေရးကိစၥကိုမစြန႔္လြတ္ရဘူး။ျမတ္စြာဘုရားရဲ့အဆံုးအမတရားေတာ္ေတြကိုနားလည္လာတဲ့အခါ၊ဘယ္လုပ္ရပ္ကိုမဆို၊ေကာင္း၊မေကာင္းခြဲျခားသိနိုင္တယ္။ျမတ္စြာဘုရားရဲ့သာသနာေတာ္ကိုလည္း၊တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေအာင္ကာကြယ္နိုင္ဖို့အတြက္၊မွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္ေတြျဖစ္ရမယ္။တကယ္လို့မွားတဲ့လုပ္ရပ္ေတြလုပ္ရင္၊ျမတ္စြာဘုရားရဲ့သာသနာေတာ္ကိုဖ်က္စီးရာၾကၿပီး၊ျမတ္စြာဘုရားရဲ့သာသနာေတာ္ကိုလည္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ရာမက်‌ဘူး။

တရား‌ေတာ္‌ေတြၾကားနာရျခင္းသည္နည္းနည္းပါးပါးနားလည္ရင္ေတာင္မွ၊မသိမႈေတြကိုစြန႔္လြတ္ႏိုင္လာတယ္။

127,ျမတ္စြာဘုရားရဲအဆံုးအမတရားေတာ္ေတြကိုနာၾကားျခင္းသည္၊မသိမွုေတြကိုစြန့္ပစ္ဖို့အတြက္ျဖစ္တယ္။ေနာက္ျပီးနာၾကားရတဲ့အခြင္အေရးရရွိလို့လည္းစိတ္ၾကည္နူးမိတယ္။နည္းနည္းပါးပါးနားလည္ရင္ေတာင္မွ၊မသိနားမလည္တာထက္ပို ၿပီးေကာင္းတယ္။ျပီးေတာ့တကယ္လို့ခဏခဏနာၾကားမႈမ်ားလာေလ၊တ‌ေျဖး‌ေျဖးနဲ႔နားလည္မႈေတြ၊မတိုးပြားလာဘူးဆိုတာရွိနိုင္ပါ့မလာ။ဘာ‌ေျကာင့္လဲဆိုေတာ့နာလည္မႈရွိလာျခင္းအားျဖင့္၊မသိမႈေတြကိုစြန့္လြတ္နိုင္မယ့္အ‌ေျကာင္းရင္း၊ကိစၥ၊ျဖစ္တယ္။

မသိတဲ့အတြက္‌ေၾကာင့္ၿငိတြယ္ေနမိတယ္။

126,ပါျဖစ္လို႔၊အကုသိုလ္၊မေကာင္းတဲ့စိတ္ျဖစ္ရလဲဆိုေတာ့မသိမႈ‌ေၾကာင့္ျဖစ္ရတာ။ဥပမာတကယ္မသိရင္၊စြဲလန္မႈ၊နွင့္သက္မက္ေမာမႈအစြဲေတြနဲ့၊ျဖစ္မွာေသခ်ာတယ္။ေနာက္ျပီးျဖစ္ ေပၚေနတဲအရာကိုအမွန္အတိုင္းမသိတဲ့အတြက္‌ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။အမွန္ကေတာ့ျဖစ္ေပၚယံု‌ေလးနဲ့ျဖစ္ၿပီးေတာ့၊ပ်က္သြားတယ္။ပါတစ္ခုမွျပန္မလာေတာ့ဘူး။